t_kozlowskiTadeusz Kozłowski (1907-1987) malarz postimpresjonista związany z nurtem koloryzmu, członek grupy Realiści, absolwent warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych w pracowniach profesorów Tadeusza Pruszkowskiego i Felicjana Szczęsnego Kowarskiego, przyjaciel i nauczyciel Wojciecha Fangora oraz licznego grona nieformalnych studentów między innymi Krystyny Pelletier, Janiny Misińskiej, Jacka Kozłowskiego, w swoim powojennym dorobku artystycznym ma udział w 110 wystawach, setki prac olejnych, tysiące gwaszy i rysunków oraz ilustracji książkowych, liczne nagrody i wyróżnienia.

* * *

Kozłowski urodził się w Białobrzegach Radomskich nad Pilicą. Swoje życie twórcze związał z Białobrzegami Radomskimi, Wilanowem i Warszawą.

Domeną artysty było olejne malarstwo sztalugowe, chociaż w dorobku Kozłowskiego są także liczne gwasze, akwarele, grafiki i rysunki oraz projekty scenografii i kostiumów teatralnych. Początki profesjonalnej drogi twórczej Kozłowskiego wiążą się ze środowiskiem warszawskim. Ucząc się w szkole handlowej od 1926 roku Tadeusz Kozłowski równocześnie uczęszczał w latach 1928-32 do Szkoły Sztuk Pięknych imienia Wojciecha Gersona w Warszawie. Artysta pobierał tam nauki z zakresu malarstwa, rysunku i historii sztuk pięknych. Wśród uczennic Szkoły Gersona w latach 1931-33 była także Antonina Mikułowska, później żona malarza.

W 1932 rozpoczął studia na Akademii Sztuk Pięknych w pracowni profesora Tadeusza Pruszkowskiego na warszawskim Powiślu. Z tego okresu datują się znajomości i przyjaźnie z Janem Betleyem, Henrykiem Krychem, Stanisławem Przespolewskim, Bohdanem Urbanowiczem, Henrykiem Musiałowiczem, braćmi Efraimem i Menaszem Seidenbeutlami, Olgą Siemaszko, Erykiem Lipińskim, Olgierdem Vetesco, Januszem Wildenem, Józefem Korolkiewiczem, Stanisławem Żółtowskim, Aleksandrem Kruszewskim, Alfonsem Karnym.

Kozłkozlowski i fangorowski uczestniczył w wielu działaniach swojego mistrza, między innymi w słynnych plenerach w Kazimierzu nad Wisłą i Janowcu. Swoją naukę kontynuował także pod okiem Felicjana Szczęsnego Kowarskiego.

W 1933 roku Profesor Pruszkowski polecił Kozłowskiego rodzinie Fangorów. Malarz został nauczycielem rysunku i malarstwa Wojciecha Fangora. Ich relacje wykraczały poza formalne ramy i przerodziły się w trwającą wiele dziesięcioleci przyjaźń i prawdziwie rodzinną zażyłość. Wspólnie wychodzili malować w plener penetrując okolice Wilanowa i Zawad, chodzili do kina, teatru, na liczne wystawy, dyskutowali o sztuce. Poznawali świat sztuki podróżując w 1936 roku do Padwy, Wenecji i Florencji, w 1937 do Rzymu i Neapolu oraz 1938 do Warny i Istambułu. W trakcie podróży do Rzymu odwiedzili tamtejszą Akademię Sztuk Pięknych i dzięki przebywającemu tam na stypendium koledze Kozłowskiego z okresu studiów Bohdanowi Urbanowiczowi uczestniczyli w zajęciach tamtejszej pracowni malarstwa i rysunku.

 

W biografii Tadeusza Kozłowskiego Wilanów odegrał szczególną rolę. Zamieszkał tu wraz z żoną już w 1939 roku, kiedy całkowitemu zniszczeniu uległo zbombardowane w wyniku działań wojennych mieszczące się na ulicy Górnośląskiej jego atelier malarskie. Nakazem przesiedlenia został zmuszony do przeprowadzenia się do Warszawy w 1964 roku.

Tuż po II wojnie światowej artysta w czerwcu 1945 roku został 82 członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków. Uczestniczył w powojennych sesjach z modelem organizowanych na Saskiej Kępie. Brał udział w corocznych prezentacjach w warszawskiej Zachęcie oraz w licznych plenerach malarskich.

kozlowski- modelkaBył współorganizatorem w 1958 roku wystaw Współczesnego Malarstwa Polskiego w Czechosłowacji i Bułgarii.

W 1960 uzyskał dyplom w gdańskiej Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych.

Od 1962 roku związany był z grupą artystyczną „Realiści”.

W okresie powojennym pracował w Muzeum Pałacu w Wilanowie oraz w Muzeum Narodowym w Warszawie. Pełnił też funkcję kuratora warszawskiej Kordegardy.

Do grona nieformalnych uczniów Tadeusza Kozłowskiego należeli między innymi Krystyna Pelletier, Janina Misińska, a także przez pewien czas Zofia Siennicka oraz syn artysty Jacek. Lekcje rysunku pobierała u Kozłowskiego także siostra Wojciecha Fangora Krystyna.

* * *

27 maja 1907 – malarz przychodzi na świat w Białobrzegach Radomskich

1926 – podejmuje naukę w szkole handlowej i pracuje jako urzędnik w firmie Bracia Iłowieccy – fabryka cukrów i czekolady w Warszawie

1928-32 uczęszcza do Szkoły Sztuk Pięknych imienia Wojciecha Gersona w Warszawie

1932- 1937 studiuje na Akademii Sztuk Pięknych w pracowni profesora Tadeusza Pruszkowskiego

1933 – podejmuje pracę w domu Fangorów jako prywatny nauczyciel malarstwa młodego Wojciecha

1936 – podróż studyjna do Padwy, Wenecji i Florencji

1937 – podróż studyjna do Rzymu i Neapolu

1938 – podróż studyjna do Warny i Istambułu

1939-1964 – mieszka i pracuje w Wilanowie

1940-1944 – pracuje jako urzędnik w Zarządzie Ogrodów Wilanowskich malując portrety rodzinie Branickich

1945 – zostaje członkiem ZPAP (28 czerwca 1945)

1946 – 1948 – pracuje na stanowisku konserwatora w Muzeum Narodowym w Warszawie

1958 – współorganizuje wystawy Współczesnego Malarstwa Polskiego w Czechosłowacji i Bułgarii

1960 – dyplom w gdańskiej Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych

1962 – komisarz wystawy Grupy „Realiści”

1966 i 1969 – wyróżnienia za prace prezentowane na Ogólnopolskiej Wystawie Malarstwa „Przeciw wojnie” na Majdanku

1969 – Warszawa – wystawa indywidualna

1972 – Łódź – wystawa indywidualna

1973 – 1976 komisarz wystaw w warszawskiej Kordegardzie – Salonie Wystawowym Ministerstwa Kultury i Sztuki

1976 –członek Międzynarodowego Stowarzyszenia Sztuk Pięknych pod patronatem UNESCO

1980 – Warszawa – wystawa indywidualna

13 grudnia 1987 – śmierć artysty

Skomentuj